Eray Akkuş
Hodri Meydan
Çevrimdışı
Mesaj Sayısı: 113
qR€€NHoLiqaNs
|
 |
« : 17 Eylül 2009, 16:23:06 » |
|
GEÇEN GÜN ANTALYALI KARDEŞLERİMİZİN SİTESİNDE BU YAZIYLA KARSILASTIM VE YAZIYI SONUNA KADAR OKUYUNCA GERCEKTEN GÜZEL SÖZLER SARFEDEREK YAZMIŞ BU YAZIYI AĞABEYİMİZ...SİZLERLE PAYLAŞMAK İSTEDİM
GÜLHAN BAŞKANDAN
Selam ağabeylerim ,arkadaşlarım ve kardeşlerim... Bu yazımı beni tanıyan ve tanımayan herkesin okumasını rica ediyorum. Dün gece kafamı yastığa koyduğumda şöyle bir eski günler geldi; ağabeylerimle olan ilişkilerim ve arkadaşlarımla olan ilişkilerim düşündüm Ve şu sonuca vardım ki onlarla iyisiyle tatlısıyla benim için çok güzel günlerdi. Antalyaspor'la tanıdım hepsini ,ismen belki buraya hepsini yazsam; inanın ki sayfalar yetmez ,ama yine de benim için değerli olan ve hala diyalog içinde olduğum insanların bazılarını yazacağım.
Ama yazmadan önce bu insanlarla birlikte yaşadığım acı ve tatlı olan şeylerden biraz bahsetmek istiyorum. Ben demek burada yanlış olur biz demek istiyorum artık çünkü biz bir guruptuk. Ta ki çoğu arkadaşımız ve abilerimiz evlenip barklanıp iş güç kurup hayatın karmaşası dolayısıyla gruptan kopana kadar...Şöyle bir geçmişe dönelim; önce iç saha maçlarından bahsetmek istiyorum .Antalya'ya gelen taraftar gurupları inanın ki hiç rahat değillerdi, dışarıda ve stadyumda inanılmaz güzel baskı vardı. Takımı çok güzel motive edebiliyorduk. Herkes maçtan birgün önce lokalde sabahlıyordu, burada 10-20 kişiden bahsetmiyorum; 100'lerce 200'lerce insandan bahsediyorum: Sabahlara kadar içilir marşlar söylenirdi , besteler yapılırdı , koyu sohbetler edilirdi. Uykusu gelen masaların üstünde yatardı ; masalarda yer kalmayınca masa örtüleri yerlere serilirdi yerde herkes ana bacı kardeş gibi bir birlerine sırt verip yatardı. Maç saatine doğruda hep birlikte stadyuma yürünürdü, marşlarla kolkola yürüyen insanların coşkusunu kelimelerle burada anlatamam. Bunlar hoş şeylerdi benim için.
Bir de benim içimi burkan konulara değinmek istiyorum; Abilerim, arkadaşlarım ve kardeşim gibi gördüğüm dostlarım. Biz antalyaspor’u gerçekten sevenler gruptuk, efsane 07 Gençlik'tik. Yağmurda, çamurda kilometreler gözetmeksizin, Antalyaspor’un peşinden evimizden barkımızdan, yeri geldi sevdiğimizden kopmadık mı, yollara düşmedik mi? Yollarda bir tas çorbayı 3 kişi 5 kişi içmedik mi? Yeri geldi sırt sırta verip vurulmadık m, dayak yemedik mi? Ama yine de davamızdan vazgeçmedik; çünkü Antalya sevgisi vardı kalbizde... Hep varolacak bunu biliyorum ve hissediyorum. Kapalıya geçen açığa geçen ağabeylerim ve arkadaşlarım neden hepinizin mazereti var? Biz evlendik çoluk çocuk var artık trübün falan koşturamayız dediniz... Kombine alıp antalyaspor’u artık buradan takip edeceğim mantığıyla yürüdünüz gittiniz bu trübünlerden; ama unutmayın antalyaspor’u sadece kombine almakla destekleyemezsiniz... 90 dakika o Antalyaspor’a olan aşkınızı yüreğinizi ve sesinizi vermeniz gerekiyor.
Bir abi olarak yeni gelen nesillere trübünlerde olup arkadaşlığın dostluğun antalyaspor’luluğun nasıl olduğunu anlatmanız lazımdı. Ankara’ya İstanbul’a Sakarya’ya Denizli’ye Eskişehir’e Bursa'ya Sivas'a Adana'ya Antep'e gittiğimizde doğal olarak bizleri 40 yaşında 50 yaşında o tribünlerin duayenleri adamlar karşılıyor, sohbetler ediliyor şu ağabeyniz nerede bu ağabeyiniz nerede diye sorular yöneltiyorlar... Ama gelin görün ki ağabeylerimizi daha bizim tribünümüzdeki genç arkadaşlar tanımıyor ki .Ama ben yanımdaki arkadaşlarıma ve kardeşlerime her büyüğümü elimden geldiğince anlatıyorum; beraber geçen günleri, yapılan icraatları vs. . Trübünlere girdiğimizde hepsi kol kolalar yan yanalar birlik var. Peki onların çocukları yok mu, onlar evli değiller mi ,onlar neden hala kardeşlerinin yanında neden onlar kopmamış kardeşlerinden; düşündükçe üzülüyorum.
Atilla Ekmen; Eskişehir maçında tek başınaydı... Ve bizlerleydi... Diğer ağabeyler nerede peki ? Atilla abiye gel bağır mı dendi , hayır; peki diğer ağabeylerimiz açıktayken adopendeyken herkes gruplara bölünmeden önce neden kapalıya geçtiler neden başımızda kalmadılar buradan onlara soruyorum? Kanatlı, Hakan Has, Bankacı Ali, Tamirci Ali, Ayı Kasım, Ciger, İlke. Camız, Okay, Adidas Bülent, İsa Bal ve adını sayamadığım birçok arkadaşım sizde mi bu trünlere ağabeylik yapmayacaksınız?
Kapalıda açıkta olan arkadaşlarım bu yazdıklarım; gelin trübüne bağıralım kol kola demek değil... Yanlış anlaşılmasın ,ama bir abi olarak arkadaş olarak dost olarak gelen yeni nesile ağabeylik yapalım. Onların başında olalım. Ben bu arkadaşlarımla, 07 GENÇLİK’le yaşlanacağım... Nasıl 07 GENÇLİK’le doğup büyüdüysem onların yanında olacağım, eşimle çocuklarımla bağıramayacak hale gelsem de yine de tribünde olacağım. Bu Ankaragücü maçında hepinizi bir kardeşiniz olarak bir arkadaşınız olarak gerçek Antalyaspor aşıkları olarak kardeşlerinizin yanına bekliyorum. SAYGILARIMLA.GÜLHAN GÜNEYLİ
|